خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن بیانگر عشق و اشتیاق شدید به معشوق است، به گونهای که گوینده آرزو میکند دلش همیشه به سوی معشوق متمایل باشد و مانند پروانهای که به دور نور میگردد، به عشق معشوق سوخت.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند پروانه و شمع نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۵۰ - شاید که دلم میل بسوی تو کند
شاید که دلم میل بسوی تو کند
زیبد که همیشه آرزوی تو کند ۱
پروانه چو در فروغ رویت نگردد
بگذارد شمع و قصد روی تو کند ۲
زیبد که همیشه آرزوی تو کند ۱
پروانه چو در فروغ رویت نگردد
بگذارد شمع و قصد روی تو کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۹ - پیوسته دلم میل بسوی تو کند
گوهر بعدی:شماره ۳۵۱ - در کار جهان کسی که اندیشه کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.