خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از زلفان معشوق به عنوان چوگان‌هایی یاد می‌کند که در میدان عشق بازی می‌کنند و دل عاشقان غمگین را مانند گوی به بازی می‌گیرند. ابتدا معشوق با زخم‌های خود عاشق را از خود دور می‌کند و سپس با سرعت از پیش او می‌گریزد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبیات کلاسیک دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.
شماره ۳۴۱ - چوگان زلفان که سوی میدان یازند
چوگان زلفان که سوی میدان یازند
گوی از دل عاشقان غمگین سازند ۱
اوّل ز خودش بزخم دور اندازند
و آنگاه دو اسبه از پیش می تازند ۲
گوی از دل عاشقان غمگین سازند ۱
اوّل ز خودش بزخم دور اندازند
و آنگاه دو اسبه از پیش می تازند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۰ - چون کالبدم ز روح وا پردازند
گوهر بعدی:شماره ۳۴۲ - با چشم تو باد چشم عبهر بکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
