خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شاعر در این متن زیبایی گل را با زیبایی صورت معشوق مقایسه میکند و بیان میکند که زیبایی واقعی باید مانند زیبایی معشوق روزافزون باشد. همچنین اشاره میکند که یک روز نیکی کردن به همه کس ممکن است، اما زیبایی حقیقی پایدار و در حال رشد است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و حکمتآمیز است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب میباشد. همچنین استفاده از استعاره و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۸۷ - گل خواست که چون روی تو زیبا باشد
گل خواست که چون روی تو زیبا باشد
وین خود چه خیالست و چه سودا باشد؟ ۱
حسنی باید چو حسن تو روز افزون
یک روز نکویی همه کس را باشد ۲
وین خود چه خیالست و چه سودا باشد؟ ۱
حسنی باید چو حسن تو روز افزون
یک روز نکویی همه کس را باشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۶ - تا با لب تو لبم هم دآواز نشد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۸ - آنرا که چو تونگار در خور باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.