خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از احساس غم و اندوهی همیشگی سخن می‌گوید که در هر لحظه از زندگی او حضور دارد. شب‌ها با دردها هم‌نشین است و صبح‌ها با غم از خواب برمی‌خیزد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۸۲ - پیوسته دلم ز خرّمی پرهیزد
پیوسته دلم ز خرّمی پرهیزد
هر جا که غمی بود در او آویزد ۱
هر شام گهی حریف دردی باشد
هر صبحدمی بروی غم برخیزد ۲
هر جا که غمی بود در او آویزد ۱
هر شام گهی حریف دردی باشد
هر صبحدمی بروی غم برخیزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - گفتی که دلت چند پیاپی سوزد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - باز این چشمم چه فتنه می انگیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
