خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد عشق و غم شکایت می‌کند و بیان می‌کند که دلش نه تنها به او توجهی ندارد، بلکه از غم نیز نمی‌گریزد. او دلیل فرار نکردن از غم را ناتوانی در رهایی از آن می‌داند.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از زبان شاعرانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۷۶ - شاید که دلم بمن نمی پردازد
شاید که دلم بمن نمی پردازد
کز غصه بخویشتن نمی پردازد ۱
دانی که چرا نیم گریزد ز غمت؟
کز غم بگریختن نمی پردازد ۲
کز غصه بخویشتن نمی پردازد ۱
دانی که چرا نیم گریزد ز غمت؟
کز غم بگریختن نمی پردازد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۵ - هر لحظه فلک بهانه یی آغازد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۷ - شمعم که چو باد هوسم بر سر زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
