خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که با به زبان آوردن نام معشوق، احساس شیرینی و لذت به او دست می‌دهد. سپس از معشوق می‌پرسد که چگونه می‌تواند بدون او زندگی کند و اشاره می‌کند که پاسخ این سوال ناگفته باقی می‌ماند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۵۶ - نام تو مرا چو بر زبان می گذرد
نام تو مرا چو بر زبان می گذرد
صد چشمۀ نوش در دهان می گذرد ۱
گفتی که چگونه می گذاری بی من؟
ناگفته بهست قصه ، هان می گذرد ۲
صد چشمۀ نوش در دهان می گذرد ۱
گفتی که چگونه می گذاری بی من؟
ناگفته بهست قصه ، هان می گذرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - مهر تو نشان آب و گل می ببرد
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - می پنبۀ عقل هرزه گو داند کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
