خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از زیبایی و جذابیت موهای معشوق سخن میگوید که باعث رنج عاشقان میشود. همچنین، اشاره میکند که سایهی این موها از آفتاب هم نمیگذرد و گویی ادعای برتری دارد.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از مفاهیم شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳۷ - زلف تو که خون خلق ازو می بارد
زلف تو که خون خلق ازو می بارد
گیرم دل عاشقان همی آزارد ۱
باری کلهت بروچه دعوی داد؟
کز سایه بآفتاب می نگذارد ۲
گیرم دل عاشقان همی آزارد ۱
باری کلهت بروچه دعوی داد؟
کز سایه بآفتاب می نگذارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۶ - خون گشته دلم با تو چنان خو داد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۸ - گر حلقۀ زلف تو کسی زبشمارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.