خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به زیبایی و جذابیت موهای معشوق و تأثیر آن بر طبیعت می‌پردازد. باد از ترس موهای معشوق فقط بر گل لاله قدم می‌گذارد و در سایه چهره او، دیگر نیازی به پناه بردن از آفتاب نیست.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و ظرافت‌های آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳۵ - زلف تو از آن باد که در سر دارد
زلف تو از آن باد که در سر دارد
جز بر گل لاله گام می نگذارد ۱
در سایۀ رخسار تو چون جای گرفت
شاید که بآفتاب سر در نارد ۲
جز بر گل لاله گام می نگذارد ۱
در سایۀ رخسار تو چون جای گرفت
شاید که بآفتاب سر در نارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۴ - آیین ستمگری که عالم دراد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۶ - خون گشته دلم با تو چنان خو داد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
