خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر این است که روزگار جز اندوه و رنج چیزی به انسان نمی‌دهد و حتی چیزهایی که می‌دهد، بی‌آزار و کامل نیست. در پایان، وقتی مرگ فرا می‌رسد، گویی همه چیزهایی که زمانه داده، بی‌ارزش و نادیده گرفته می‌شوند.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی درباره زندگی و مرگ است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۲۰۹ - ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
در دست کسی یک گل بی خار نداد ۱
چون آخر کار جان بخواهد ستدن
پس هر چه زمانه داد انگار نداد ۲
در دست کسی یک گل بی خار نداد ۱
چون آخر کار جان بخواهد ستدن
پس هر چه زمانه داد انگار نداد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۸ - آن دل که بکام دل بدخواه افتاد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۰ - یک روز فلک کار مرا ساز نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
