خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر ستایش و تحسین معشوق است، جایی که شاعر از لطف و زیبایی بی‌حد و مرز معشوق سخن می‌گوید و عقل خود را از درک صفات او حیران می‌بیند. او همچنین به خدمتگزاری پیوسته خود به معشوق اشاره می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و ادبی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، زبان و سبک شعر ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۷۹ - ای جان جهان را مدد از لطف دمت
ای جان جهان را مدد از لطف دمت
حیران شده عقل از صفت بیش و کمت ۱
روزی صدبار همچو زلف بخدمت
اندیشه ز سر رفته فرو تا قدمت ۲
حیران شده عقل از صفت بیش و کمت ۱
روزی صدبار همچو زلف بخدمت
اندیشه ز سر رفته فرو تا قدمت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - ای جان و جهانرا مدد از لطف و دمت
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - در حیله گری هزار رنگ آورمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
