خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به توصیف زلف سیاه معشوق می‌پردازد که مانند دل شاعر شوریده و آشفته است. شاعر از معشوق می‌خواهد که این زلف را، هرچند ممکن است به دل او آسیب بزند، از بین نبرد زیرا آن خانه و مأوای دل اوست.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۷ - زلف سیهت که آشیان دل ماست
زلف سیهت که آشیان دل ماست
شوریده و آشفته بسان دل ماست ۱
اورا پس از این ، گرچه زیان دل ماست
بر باد مده خان و مان دل ماست ۲
شوریده و آشفته بسان دل ماست ۱
اورا پس از این ، گرچه زیان دل ماست
بر باد مده خان و مان دل ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - از هر چه بدو میل دل غافل ماست
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - ای هست وزنیست برتر اندیشۀ ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
