خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از درد عشق و سوختن در آتش دل می‌گوید و خود را با شمع مقایسه می‌کند که هر شب نمی‌توان تنی جدید از موم ساخت. او از معشوق می‌خواهد که بیش از این او را نیازارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های شاعرانه ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. این شعر برای مخاطبانی مناسب است که با ادبیات عرفانی و عاشقانه آشنایی نسبی دارند.
شماره ۴۱ - از بس که تنم ز آتش دل بگداخت
از بس که تنم ز آتش دل بگداخت
نتوان تنم از شمع همی باز شناخت ۱
زین بیش مرا مسوز جانا که چو شمع
هر شب تنی از موم نمی شاید ساخت ۲
نتوان تنم از شمع همی باز شناخت ۱
زین بیش مرا مسوز جانا که چو شمع
هر شب تنی از موم نمی شاید ساخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - گر خسته دل مرا بر آری حاجت
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - آن دل که بر اتش غمت صد ره سوخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
