خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عارفانه، از عشق و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند آب بر آتش، زرشک، و مشک ناب، احساسات خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از دل‌سوختگی، اضطراب، و عذاب عشق می‌گوید و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که عشق مانند کباب بر آتش، رنجی است که بیماران عشق باید تحمل کنند.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۲ - ای ز روی تو آب بر آتش

ای ز روی تو آب بر آتش
دل ریشم متاب بر آتش ۱

ای زرشک خط تو چون خط تو
جگر مشک ناب بر آتش ۲

بجز از خال و چهرة تو زدود
من ندیدم حباب بر آتش ۳

بر رخت دل چرا نهم خیره؟
دل نباشد صواب بر آتش ۴

لطف تو غالبست بر خشمت
زانکه چیرست آب بر آتش ۵

زلف هندوی تو بسان منست
ساخته جای خواب بر آتش ۶

لیک من ساکنم بیاد تو ، او
میکند اضطراب بر آتش ۷

زانک ب خون بیگناهان ریخت
میکنندش عذاب بر آتش ۸

گفتمش: چشم تو چرا فکند
این دل پر ز تاب بر آتش؟ ۹

گفت: آری بنزد بیماران
رسم باشد کباب بر آتش ۱۰
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۱۰ ۳۸۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - زهی مالیده رویت لاله را گوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.