خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق، شادی و لذت‌های زندگی در فصل بهار سخن می‌گوید. شاعر توصیه می‌کند که در این فصل به می‌نوشی، عاشقی و شادی بپردازیم و از غم دوری کنیم. همچنین به زیبایی‌های طبیعت مانند آواز بلبل و گل‌ها اشاره می‌کند.
محتوا شامل موضوعاتی مانند می‌نوشی و عاشقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال مناسب نباشد. همچنین درک عمیق‌تر مفاهیم شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۴ - ای دل ترا گر آرزوی بیغمی کند
ای دل ترا گر آرزوی بیغمی کند
آن کن تو نیز موسم گل کاد می کند ۱
دانی که آدمی چه کند وقت نو بهار؟
می خوارگی و عاشقی و خرّمی کند ۲
خیزد ببانگ بلبل و خسبد میان گل
بامی نشست و خاست بصد مردمی کند ۳
زانو نگیرد از سر زانوی چنگ باز
با بانگ مرغ و نالۀ نی همدمی کند ۴
هر گوشه یی که درد دلی سر برآورد
در مان آن بشربتی یک دمی کند ۵
زیرا که هم ز باده تواند شدن خراب
بنیاد غم اگر چه بسی محکمی کند ۶
اینست مختصر، می و معشوقه و سماع
تدبیر آنکه اوطلب بی غمی کند ۷
آن کن تو نیز موسم گل کاد می کند ۱
دانی که آدمی چه کند وقت نو بهار؟
می خوارگی و عاشقی و خرّمی کند ۲
خیزد ببانگ بلبل و خسبد میان گل
بامی نشست و خاست بصد مردمی کند ۳
زانو نگیرد از سر زانوی چنگ باز
با بانگ مرغ و نالۀ نی همدمی کند ۴
هر گوشه یی که درد دلی سر برآورد
در مان آن بشربتی یک دمی کند ۵
زیرا که هم ز باده تواند شدن خراب
بنیاد غم اگر چه بسی محکمی کند ۶
اینست مختصر، می و معشوقه و سماع
تدبیر آنکه اوطلب بی غمی کند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۳ - سحرگهان که گریبان آفتاب کشند
گوهر بعدی:شماره ۸۵ - شاید که دل ز عشق قیامت همی کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
