شماره ۳۷ - دل ز غم عشق تو کی جان برد؟

دل ز غم عشق تو کی جان برد؟
تا که جفای تو برین سان بود ۱

دست کش از دامن تو کوتهست
هر نفسی سوی گریبان برد ۲

لذّت جان کی بود آنرا که او
بی رخ تو عمر بیابان برد؟ ۳

تا هوس آن لب و دندان پزد
بس که دلم دست بدندان برد ۴

جای ز نخ باشد آنجا که ماه
باز نخت گوی بمیدان برد ۵

خاک جهان بر سر چوگان و گوی
زلف تو چون سربزنخدان برد ۶

هر چه ترا آرزویست آن بکن
بر رهی آنست که فرمان برد ۷

دان که بدان شاد بود جان من
کز تو غم و جور فراوان برد ۸

آنچه دلم دید ز عشق بتان
وآنچه همی از غم ایشان برد ۹

زنده بر آتش نهمش زین سپس
پیش من ارنام نکو آن برد ۱۰