شماره ۹۱۳ - دیر برآمد که روی یار ندیدیم

دیر برآمد که روی یار ندیدیم
جرعه ای از جام وصل او نچشیدیم ۱

کار به هم برزدیم و هیچ نکردیم
از پس عمری که انتظار کشیدیم ۲

وعده ی وصلی رسیده بود به اول
خود نرسید آن به ما و ما برسیدیم ۳

با سر سررشته ی رضا نفتادیم
بس که به خود هم چو کرم پیله تنیدیم ۴

با قدم اول آمدیم چو عمری
بی هده بر سمت رای خویش دویدیم ۵

نفخه ی صورِ صدایِ عشق برآمد
جمله ز تشویش هیبتش برمیدیم ۶

با ملک الموت عشق سود نکردیم
گرچه به زاری و زور باز چخیدیم ۷

عاقبت الامر ترک خویش گرفتیم
وز درکات مشابهت برهیدیم ۸

هم چو نزاری ز چارچوب طبیعت
باز سوی آشیان سدره پریدیم ۹