شماره ۸۹۰ - خراب کرده ی چشمان پر خمار توام

خراب کرده ی چشمان پر خمار توام
به هم برآمده از زلف تاب دار توام ۱

به چشم مرحمت ای دوست یک کرشمه که دل
ز دست شد ز سر دست پر نگار توم ۲

شبان تا به سحر در میان خون گردم
مگر شبی که میسر شود کنار توم ۳

همین بسم که به فتراک خویش بربندی
اگر سمینم اگر لاغرم شکار توم ۴

از آن زمان که دلم بردی و ندادم جان
ز بس خجالت و تشویر شرمسار توم ۵

منم که گر همه عالم به دشمنی یک روی
به روی کار بر آیند دوست دار توام ۶

هزار بارم اگر بفکنی و برداری
همان نزاری شوریده روزگار توام ۷