خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از زیبایی‌ها و لطافت‌های گل سخن می‌گوید و آن را نماد خوبی، دلبری و یادگارهای گذرا می‌داند. او از تاثیر گل بر روح و روان انسان و هم‌نشینی با آن در لحظات سخت زندگی یاد می‌کند و گل را به‌عنوان یادگاری از زیبایی‌های گذرا می‌ستاید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، اشاره‌هایی به می‌نوشی و مفاهیم گذرایی زندگی دارد که مناسب مخاطبان با درک بالاتر است.
شماره ۷۷۷ - رونق گرفت کارِ من از روزگارِ گل
رونق گرفت کارِ من از روزگارِ گل
خوبی و دل بَری ست مرا در کنارِ گل ۱
لطفِ رحیق یافت مزاجِ لطیفِ می
آبِ عقیق بود رخِ آب دارِ گل ۲
هر دُر که ریخت دیدۀ من در فراقِ دوست
آورد ابر کرد سراسر نثارِ گل ۳
می خور به وقت باش تو از جورِ روزگار
گه در پناهِ باده و گه در جوارِ گل ۴
بی گل رُخی که چون گلِ رخ سارِ او به رنگ
یک گل نبوده در همه ایل و تبارِ گل ۵
گل را به باغ گر نبود جاودانه کار
ما را بس است رویِ چو گل یادگارِ گل ۶
خوبی و دل بَری ست مرا در کنارِ گل ۱
لطفِ رحیق یافت مزاجِ لطیفِ می
آبِ عقیق بود رخِ آب دارِ گل ۲
هر دُر که ریخت دیدۀ من در فراقِ دوست
آورد ابر کرد سراسر نثارِ گل ۳
می خور به وقت باش تو از جورِ روزگار
گه در پناهِ باده و گه در جوارِ گل ۴
بی گل رُخی که چون گلِ رخ سارِ او به رنگ
یک گل نبوده در همه ایل و تبارِ گل ۵
گل را به باغ گر نبود جاودانه کار
ما را بس است رویِ چو گل یادگارِ گل ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۷۶ - گیتی بهشت وار شد از روزگارِ گل
گوهر بعدی:شماره ۷۷۸ - باد آمد و گشاد نقاب از رخانِ گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
