شماره ۷۵۰ - فسردگان چه شناسند قدرِ سورِ فلک

فسردگان چه شناسند قدرِ سورِ فلک
که عاشق است که نشناسد از قدم تارک ۱

به وصف و شرح چه حاجت درین سخن شک نیست
در آفتاب کسی را چه اشتباه و چه شک ۲

کمالِ عشق نمی دانی و مرا هم نیست
سر و دلی که به برهان صفت کنم یک یک ۳

به عقل اگرچه شریف است عشق نتوان باخت
به نردبان نتوان بر سماک شد ز سمک ۴

تو را که عشق به کارست عقل می طلبی
شکر مفید نباشد به جایگاهِ نمک ۵

چو دردِ عشق بجنبد کدام عقل و خرد
چو وصلِ دوست برآید کدام حور و ملک ۶

کسی دگر چو نزاری ز عشق واقف نیست
که هیچ سنگ نداند عیارِ زر چو محک ۷