شماره ۶۵۶ - بده به یار می خوش گوار شورانگیز

بده به یار می خوش گوار شورانگیز
عقیق‌رنگ، معنبر نسیم، مشک آمیز ۱

زمانه بر روش دور خویش می‌گردد
نه سازگاری او معتبر بود نه ستیز ۲

گرت به دوست تقرب خوش آمد از خود دور
وگر به عشق تعلق کنی ز عقل گریز ۳

شراب تلخ حرام است بی لب شیرین
حلال‌خواره ازین هر دو کی کند پرهیز ۴

بلی جواب دهد گر کسی سؤال کند
ز استخوان بریزیده ی ملک پرویز ۵

بیار خاک و در آن دیدهٔ مقلّد پاش
بیار آب و بر این سینهٔ پرآتش ریز ۶

به خودپرست که می‌گوید از ره شفقت
که از سر هبل و لات درگذر برخیز ۷

بخور که فردا آسان‌ترت بود ز امروز
اگر به تقدمه ادمان کنی در آتش تیز ۸

ز پای خنب نزاری دگر مشو غایب
که حالیا به ازین نیست هیچ دست‌آویز ۹