شماره ۶۳۷ - ما را به دام عشق درافکند دیده باز

ما را به دام عشق درافکند دیده باز
باری نکردمی به کس این شوخ دیده باز ۱

بی‌چاره دل ز دیده گرفتار می‌شود
ای دیده چند گویمت آخر نظر مباز ۲

دل خود برفت و جان برود نیز لامحال
آنجا که از نظر نرود هیچ احتراز ۳

آری چه دل چه سر که همه کاینات را
مقدار نیست در نظر یار پاک باز ۴

در عشق فتنه باشد و در عقل عافیت
آری ولی کجا به حقیقت رسد مجاز ۵

عیب و هنر یکی نشود پیش مدعی
تا ننگرد به دیدهٔ محمود در ایاز ۶

ما همچو حلقه بر درو خوش در حرم رقیب
حیف است دست مردم کوته نظر دراز ۷

گفتم که با فراق شکایت کنم ز وصل
هرگز که کرد سینهٔ دشمن محلِّ راز ۸

صد ساله از مطالعهٔ خلد خوش‌ترست
یک لحظه در مشاهدهٔ یار دل نواز ۹

مشرق ز قبله باز ندانم که در خیال
مستغرقم چه گونه به مسجد برم نماز ۱۰

من خود به جان دوست که هرگز نخواستم
از بی‌نیاز حور و قصور و نعیم و ناز ۱۱

پر کن قدح بده به نزاری که مست عشق
از دوزخ ایمن است و ز فردوس بی‌نیاز ۱۲