شماره ۶۳۴ - چشمی که داشتم به امید وصال باز

چشمی که داشتم به امید وصال باز
بر هم فتاده شد به ضرورت خیال باز ۱

برقع فرو گذاشت به رویم خیال دوست
تا رغم من نقاب گشاد از جمال باز ۲

بسیار چون سکندر محروم نا امید
ناچاره تشنه گشت بر آب زلال باز ۳

در امتحان عشق ندانم که عقل و صبر
تا طاقت آورند و کنند احتمال باز ۴

هم دارم از عنایت حق چشم آن که زود
روزی کند اعادت آن اتّصال باز ۵

مجموع نیستم ز پریشانی فراق
آری بس اتصال که شد انفصال باز ۶

بی‌چاره حالیا به بلا مبتلا شده‌ست
تا چون شود نزاری شوریده حال باز ۷