شماره ۵۵۲ - شب هجران که دلم نوحه گری ساز کند

شب هجران که دلم نوحه گری ساز کند
با خیالت گله هجر تو آغاز کند ۱

آنچنان زار بگریم ز پریشانی دل
که اجل تا به سحر صد رهم آواز کند ۲

ای بسا فتنه که از چشم تو در آفاق است
تو چه کردی همه آن خانه برانداز کند ۳

محرمت کردم و انگشت نمایم کردی
بی دل آنکس که تو را معتمد راز کند ۴

با تو در باخته ام بود و وجود و سر خویش
بازی چست چنین عاشق جان باز کند ۵

گر نزاری ز تو لافی زند آن عین خطاست
او چه مرغی ست که بر شاخ تو پرواز کند ۶