شماره ۴۷۷ - منتظرِ هدهدم تا ز سبا کی رسد

منتظرِ هدهدم تا ز سبا کی رسد
وز طرفِ گل سِتان پیکِ صبا کی رسد ۱

گرچه ز حد شد برون مدّتِ هجران ولی
دست به سروی چنان از سرِ پا کی رسد ۲

گرنه بریدِ صبا واسطه باشد دگر
بویِ عرق چینِ دوست بیش به ما کی رسد ۳

صبر کنم حالیا تا ز طبیبِ امید
چشمِ رَمَد دیده را کشفِ غطا کی رسد ۴

از درِ حق نا امید بازنگشته ست کس
هم برسد بخشِ من آری تا کی رسد ۵

وسوسۀ انتظار بی طمعی نیست هم
تا به سرِ وقتِ ما بخت کجا کی رسد ۶

مشورتی با خرد کردم و گفتم بگوی
وصلِ فلانی به من از تو هلا کی رسد ۷

گفت نزاری خموش شیفته رایی مکن
چشمۀ حیوان به تو ساده دلا کی رسد ۸

زان که تو دانی و من آن چه تو داری امید
شاه سکندر نیافت پس به گدا کی رسد ۹

گفتمش آن جا که من می رسم آخر هزار
هم چو سکندر رسد نی به خدا کی رسد ۱۰