خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به موضوعاتی مانند وفاداری، جدایی، عشق صادقانه، و درد فراق می‌پردازد. شاعر از عشق عمیق خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی در صورت جدایی، عشق او پایدار خواهد ماند. همچنین، اشاره‌هایی به صبر در برابر بلاها و ارزش دوستی دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی پایه نیاز دارند.

مشاهده کامل

شماره ۴۵۷ - زمانه عهد و وفا عاقبت ز سر گیرد

زمانه عهد و وفا عاقبت ز سر گیرد
مفارقت ز میان من و تو برگیرد ۱

مرا تو جان و جهانی و خاک بر سر دل
اگر به جای تو هرگز کسی دگر گیرد ۲

چو دل هر آینه در کار دوست خواهد شد
چرا به هرزه کسی یار مختصر گیرد ۳

محب صادق هم خانه بلا باشد
فدای دوست چرا از بلا حذر گیرد ۴

به وصل دست نمی گیردم فراق حبیب
که داند آری عاقبت مگر گیرد ۵

عجب مدار که انسان کشته زنده شود
که گر سرش برود دوستی ز سر گیرد ۶

حذر ز مشعله عشق کز حرارت شوق
به یک شرر در و دیوار عقل در گیرد ۷

نزاری از صدف سینه هر زمان بی دوست
چو ابر دامنِ افلاک در گهر گیرد ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵۶ - در دهر کسی که یار گیرد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۸ - مشتاق لقا روی نظر باز نگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.