خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت رهایی از تعلقات دنیوی، فروتنی، و رسیدن به معرفت نفس تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که برای رسیدن به حقیقت و محبت الهی، باید از خودخواهی و غرور دوری کرد و به سادگی و قناعت روی آورد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۰۷ - درونِ مجمعِ مردان پریشان در نمی گنجد
درونِ مجمعِ مردان پریشان در نمی گنجد
محبّت خانه خالی کن که جز جان در نمی گنجد ۱
به ترکِ خویشتن داری بگو گر دوست می خواهی
که در میدانِ سربازان تن آسان در نمی گنجد ۲
اگر تو در میان باشی بود او بر کنار از تو
برو شرکت پذیرفتن به امکان در نمی گنجد ۳
به درویشی قناعت کن اگر سلطانی ت باید
که در خلوت گه سلمان سلیمان در نمی گنجد ۴
جهودِ نفسِ ناقص را کجا آن منزلت باشد
که تا از خود برون ناید مسلمان در نمی گنجد ۵
اگر در حضرتِ عزّت نزاری ره نمی یابد
گدایی را چه حد باشد که سلطان در نمی گنجد ۶
محبّت خانه خالی کن که جز جان در نمی گنجد ۱
به ترکِ خویشتن داری بگو گر دوست می خواهی
که در میدانِ سربازان تن آسان در نمی گنجد ۲
اگر تو در میان باشی بود او بر کنار از تو
برو شرکت پذیرفتن به امکان در نمی گنجد ۳
به درویشی قناعت کن اگر سلطانی ت باید
که در خلوت گه سلمان سلیمان در نمی گنجد ۴
جهودِ نفسِ ناقص را کجا آن منزلت باشد
که تا از خود برون ناید مسلمان در نمی گنجد ۵
اگر در حضرتِ عزّت نزاری ره نمی یابد
گدایی را چه حد باشد که سلطان در نمی گنجد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۶ - تولّا بی تبّرا در نگنجد
گوهر بعدی:شماره ۴۰۸ - چه چاره سازم اگر آن نگار برگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
