شماره ۳۹۹ - ای ترک ما گرفته و از ما نکرده یاد

ای ترک ما گرفته و از ما نکرده یاد
یاران چنین کنند نه هرگز چنین مباد ۱

آبم به روی کار برفته ست و دل ز دست
زان گه که آتشم ز تو در خرمن اوفتاد ۲

گه گه اگر کنم به ادای نماز عقد
حالی خیال روی تو پیشم برایستاد ۳

پس چون کنم چه چاره توان کرد با خیال
انصاف من که می دهد اینجا به حق وداد ۴

سلطان عشق مملکت جان فرو گرفت
دل را مجال آنکه حدیثی کند نداد ۵

تسلیم پیش کرد و ملامت ز پس روان
انصاف آنکه قاعده ی معتبر نهاد ۶

گرنه ستیزه ی دل ما بودی از بهشت
در بر سرای عالم دنیا که می گشاد ۷

دل خود درست شد که ز ما بر شکست و رفت
با جای خود نیامد و از ما نکرد یاد ۸

هر دم به محنتی دگرم مبتلا کند
هرگز نبوده ام ز دل بی قرار شاد ۹

هر روز می کنند گل دیگرم در آب
کس همچو من به دیده و دل مبتلا مباد ۱۰

بی دل تر از نزاری شوریده روزگار
از مادر زمانه بر آنم که کس نزاد ۱۱