شماره ۳۶۲ - هر که ببیند تو را بدین قد و قامت

هر که ببیند تو را بدین قد و قامت
باز نیاید به هوش تا به قیامت ۱

جان و دل و دانش و خرد به تو دادیم
در حق ما بوسه ای نرفت کرامت ۲

تا تو در آیی به باغ اگرچه ادب نیست
پیش تو بر پای ، سروکرده اقامت ۳

درد سرم می دهد پدر ز رندی
دست بدار این چه علت است و علامت ۴

بر عقب نیکوان مرو که نباشد
حاصل شاهد پرست غیر ندامت ۵

گفتم اگر قدرت خدا به تفرّج
می نگرم بی غرض بر این چه غرامت ۶

طلعت یوسف ندیده ای پدر آخر
سَترِ زلیخا چه می دری به ملامت ۷

عشق برون تاخت از کمین و به تکلیف
مملکت دل فرو گرفت تمامت ۸

تن به بلا ده نزاریا که نبرده ست
هیچ کس از کوی عشق سر به سلامت ۹