شماره ۳۲۵ - ای جا که منم تا به خرابات بسی نیست

ای جا که منم تا به خرابات بسی نیست
لیکن چه کنم محرم این راز کسی نیست ۱

بر سر بتوان رفت به منزل گه محبوب
سهل است پیاده بروم گر فَرَسی نیست ۲

پنداشتم اوّل که مرا خاص مرایی
در هیچ سری نیست که از تو هوسی نیست ۳

بی دوست بهشتم به چه کارست و نه مردم
گر بر دل من هر دو جهان جز حرسی نیست ۴

بر چشمه ی چشمم بنشین تا بگشایی
خوناب چو سیلاب که کم از ارسی نیست ۵

چه کاه برِ همّت مردان چه کُهِ قاف
عنقای تو در چشم نزاری مگسی نیست ۶