خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به موضوع عشق و فراق می‌پردازد و تفاوت بین عشق حقیقی و هوس را بیان می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که عشق واقعی با درد و رنج همراه است و عشق مجاز را نمی‌توان با عشق حقیقی مقایسه کرد. همچنین، از دلی که به عشق جان داده و هنوز در آتش سودای آن می‌سوزد، یاد می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و تجربهٔ بالاتری دارد و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل هضم نباشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند درد عشق و فراق مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است.
شماره ۲۲۸ - آن را که در فراق صبوری میسرست
آن را که در فراق صبوری میسرست
عشقش همیشه بر هوس دل مقدر است ۱
در عشق سوز باید و با سوز درد دل
آری هوس نه عشق بود کار دیگرست ۲
عشق مجاز را ز حقیقت توان شناخت
آواز نوحه‌گر نه چو فریاد مادرست ۳
آه از دلی که جان گرامی به عشق داد
با جان رفته آتش سوداش در برست ۴
می‌سوزد و هنوز همان عاشق است زار
می‌میرد و هنوز همان مهرپرورست ۵
عشقش همیشه بر هوس دل مقدر است ۱
در عشق سوز باید و با سوز درد دل
آری هوس نه عشق بود کار دیگرست ۲
عشق مجاز را ز حقیقت توان شناخت
آواز نوحه‌گر نه چو فریاد مادرست ۳
آه از دلی که جان گرامی به عشق داد
با جان رفته آتش سوداش در برست ۴
می‌سوزد و هنوز همان عاشق است زار
می‌میرد و هنوز همان مهرپرورست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - گوش بر آواز و چشمم بر درست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - چه عیش‌ها دگر اصحاب را کزین سفرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
