شماره ۲۱۰ - وقت گل جام مروق نتوان داد از دست

وقت گل جام مروق نتوان داد از دست
جان من جان من الحق نتوان داد از دست ۱

یار هم صحبت دیرینه به تزویر محال
که به هم بر نهد احمق نتوان داد از دست ۲

سر گلگون می از دست مده حاضر باش
کان عنانی ست که مطلق نتوان داد از دست ۳

تا رسیدن به تماشای گلستان بهشت
چمن باغ خورنق نتوان داد از دست ۴

تا به چنگ آمدن زلف حواری حالی
دامن یار مرفق نتوان داد از دست ۵

گل و مل حاضر و منظور نزاری ناظر
بر مجاز این همه رونق نتوان داد ازست ۶