شماره ۱۸۸ - کنون که قبله ی من روی آن نگارین است

کنون که قبله ی من روی آن نگارین است
سجود پیش رخ او کنم که راه این است ۱

نماز من چو در این قبله طاعت است و قبول
ز خاک قبله ی خود ساختن چه آیین است ۲

چو روی دوست بود فارغم ز قبله ی غیر
اگر چه کفر تو باشد ولی مرا دین است ۳

چو دیر هست چه جویم نشان صومعه باز
که کنج صومعه ها مسکن مساکین است ۴

نگنجد این سخن اندر دهان ناقص عقل
که این سخن نه برازای مرد خود بین است ۵

نزاری و می و معشوق و کنج دیر مغان
طریق عاقل و مجنون بی غرض این است ۶