شماره ۱۷۴ - اگر چه هر چه تو گویی صواب من آن است

اگر چه هر چه تو گویی صواب من آن است
ولی چو دل به خطا می رود چه درمان است ۱

به روای ترکم اگر ترک جان بیاد گفت
ازو دریغ ندارم که خوشتر از جان است ۲

مرا امید به هشیاری و صلاح نماند
که خاطر از پی ترکان مست چشمان است ۳

ز عمر چیزی باقی نماند و ما فیها
هنوز تا نفس آخرین بر آن سان است ۴

دلی ندارم و جمعیتی و غم خواری
عجب نباشد اگر خاطرم پریشان است ۵

زغرقه بودن من فارغی درین گرداب
ترا که بر لب جویی نشسته آسان است ۶

زهر صفت که کنند آفتاب گردون را
رخش هنوز به خوبی ،هزار چندان است ۷

ز ناف آهوی تبّت دگر مگو که خطاست
هزار چین اش در زیر زلف پنهان است ۸

غرض صلاح منش نیست مصلحت بین را
حسد دمار بر آرد از او غرض آن است ۹

نزاریا به بلایی که مبتلا شده ای
اگر تو شرح دهی ورنه می توان دانست ۱۰