شماره ۱۱۸ - ای یار برشکسته از ما این چه عادت است

ای یار برشکسته از ما این چه عادت است
آخر بیا که روی تو دیدن سعادت است ۱

بیمار رنج برده ی دیرینهی توام
ما را چنان بپرس که شرط عیادت است ۲

خود اشتیاق روی تو از هر چه در خیال
ممکن بود که شرح پذیرد زیادت است ۳

مشنوکه مهرت از دل تنگم برون رود
بدگوی را هر آینه تخلیط عادت است ۴

ایمانی من درست به بالای چست تست
در نفی لا نه اول حرف شهادت است ۵

دیرینه دوستی تو هم راه جان ماست
ما راز بدو کون به تو این ارادت است ۶

گر می کشد نزاری و گرمی نوازدت
تو مستفید باش که زو استفادت است ۷