خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر عشق و دل‌بستگی شدید شاعر به معشوق است. او از درد فراق و اضطراب ناشی از آن می‌نالد و زیبایی معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند خورشید، زلف و شمع توصیف می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و از حال او غافل نشود. همچنین، او به قدرت معشوق و تأثیر او بر جهان اشاره می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و اضطراب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۵۸ - مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وا

مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وا
معلق است به مویی چو ذره ای ز هوا ۱

چو ذره مضطربم در هوای خورشیدی
که زیر سایة زلفش خرد کند مأوا ۲

هلاک می شوم از دست و پای مال فراق
دریغ اگر بتوانست گفتمی سر وا ۳

به لب نمونة آیات انگبین و شراب
به رخ خلاصة اولاد آدم و حوا ۴

از آن نیافت سکندر که بود روزی ما
لبی که درد سکندر جز آن نداشت دوا ۵

خراب کردة چشمانت ای نگارینم
که می کشند و به سر می برند با دو گوا ۶

گرت به خواب بدیدی شبی عظیم و الروم
ز شمع روی تو پروانه وار ناپروا ۷

سپاه شب نکشد از عدم دگر به وجود
به دست حسن تو گر برکشد زمانه لوا ۸

ز حال من نظر لطف خویش باز مگیر
که بی تو از سر و کارم برفت نور و نوا ۹

مریز خون نزاری چو در جوار توام
که نیست در حرم کعبه قتل صید روا ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۷ - اگر آدم نیفتادی برون ازجنت مأوا
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - کار ما بیرون شد از ساز و نوا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.