شماره ۵۳ - یارب به عفو توست امید نجات ما

یارب به عفو توست امید نجات ما
بپذیر عذر و در گذر از سیئات ما ۱

اِرحم به فضل خود که ندارد تعلقی
الا به رحمت تو حیات و ممات ما ۲

گر نه به حب آل نبی ممتلی بود
ناید به هیچ کار نفوس و ذوات ما ۳

بر هرزه از عدم به وجود آمدیم نی
سرّی بود هر آینه هم در حیات ما ۴

مولود ما ز نطفة امرست در وجود
ولدان به اصل باز برند امهات ما ۵

دام غرور بر گذر ما نهاده اند
رای و قیاسِ منقلب بی ثبات ما ۶

فریاد ما ز رای و قیاس محال ماست
نه نه قیاس و رای نه، عزی و لات ما ۷

بست ها که در مخیلة ما مصورند
در سومنات نیست زهی ترّهات ما ۸

شاید اگر چو لات پرستان لقب نهند
بت خانة مخیله را سومنات ما ۹

پنجاه سال بی هده گفتی نزاریا
وز صد یکی هنوز نگفتی صفات ما ۱۰