خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به زیبایی چهره معشوق خود اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که نور از جمال چهره‌ی او و تاریکی شب از خال روی اوست. او آرزو می‌کند که هرگز چشمانش از تصویر چهره‌ی معشوق خالی نباشد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبیات کلاسیک است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۱۵۱ - ای نور مه از جمال رخسارهٔ تو
ای نور مه از جمال رخسارهٔ تو
ای ظلمت شب ز خال رخسارهٔ تو
هرگز نفسی مباد کاین دیدهٔ من
خالی بود از خیال رخسارهٔ تو
ای ظلمت شب ز خال رخسارهٔ تو
هرگز نفسی مباد کاین دیدهٔ من
خالی بود از خیال رخسارهٔ تو
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۰ - خصمی‌که بر او فسوس کرد اختر او
گوهر بعدی:شماره ۱۵۲ - ای کرده سپهر و اختران یاری تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
