خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر عاشقانه، از عشق و دلباختگی خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی اگر به آب یا سر تبدیل شود، باز هم به سوی معشوق می‌رود.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌های ادبی و معنایی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۲ - ای گوی زَنَخ سخن ز کویت گویم
ای گوی زَنَخ سخن ز کویت گویم
وی موی میان ز عشق مویت مویم
گر آب شوم گذر به جویت جویم
ور سر و شوم به پیش رویت رویم
وی موی میان ز عشق مویت مویم
گر آب شوم گذر به جویت جویم
ور سر و شوم به پیش رویت رویم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - گه سرو بلند حله بوشت خوانم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - مستم ملکا و هر چه اکنون‌گویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
