خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و دل‌باختگی خود سخن می‌گوید و حالتی از بی‌قراری و آشفتگی را توصیف می‌کند. او خود را مانند مرغی می‌داند که نیمه‌جان است و در غم دوری از معشوق، شب را به سر برده است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۱۱۶ - در عشق تو بی‌روان نَوان بودم دوش
در عشق تو بی‌روان نَوان بودم دوش
آشفته دل و رمیده جان بودم دوش
مرغی که به تیغ نیم بسمل گردد
دور از بر تو راست چنان بودم دوش
آشفته دل و رمیده جان بودم دوش
مرغی که به تیغ نیم بسمل گردد
دور از بر تو راست چنان بودم دوش
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - شاهی که به رزم کاویان داشت درفش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - دستور و شهنشه از جهان رایت خوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
