خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ظاهر و رفتار معشوقه‌اش که قد بلند و موهای کم‌پشت دارد و چشمانی مست و کافرگونه دارد، شکایت می‌کند. او تصمیم می‌گیرد با اندوه به کلیسا برود و در حالی که ناقوس در یک دستش است، دست معشوقه را در دست دیگر بگیرد.
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند کافری و کلیسا ممکن است نیاز به دانش فرهنگی و ادبی بیشتری داشته باشد.
شماره ۱۱۴ - از جور قد بلند و موی پستش
از جور قد بلند و موی پستش
وز کافری نرگس ِ بی می‌ْ مستش
گریان به کلیسیا شوم بنشینم
ناقوس به یک دست و به دستی دستش
وز کافری نرگس ِ بی می‌ْ مستش
گریان به کلیسیا شوم بنشینم
ناقوس به یک دست و به دستی دستش
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - چون چشم تو بر دلم شود تیر انداز
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - شاهی که به رزم کاویان داشت درفش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
