خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق به معشوقی که به او بی‌وفایی می‌کند، شکایت دارد و بیان می‌کند که هرچقدر وفادار باشد، معشوق او را می‌رنجاند. این را قاعدهٔ بخت خود می‌داند.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به رنجش و بی‌وفایی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۱ - عشقت صنما به روی زردم دارد
عشقت صنما به روی زردم دارد
وز کام و هوای خویش فردم دارد
این خود صنما قاعدهٔ بخت من است
با هر که وفا کنم به دردم دارد
وز کام و هوای خویش فردم دارد
این خود صنما قاعدهٔ بخت من است
با هر که وفا کنم به دردم دارد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - ای صدر جهان هرکه می‌کین تو خورد
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - جانی‌که زمهر توست نقصان نبرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
