خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از پادشاهی با عظمت و قدرتمند سخن می‌گوید که با عدالت و شمشیر خود جهان را آباد و دشمنان را نابود می‌کند. همچنین، توصیه‌هایی برای لذت‌بردن از زندگی مانند اسب‌سواری، نوشیدن شراب، و بازی گوی ارائه شده است.
محتوا شامل مفاهیم پیچیده‌ی ادبی و تاریخی است و همچنین به موضوعاتی مانند شراب اشاره دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۱۴ - شاها قیاس بخت خود از آفتاب گیر
شاها قیاس بخت خود از آفتاب گیر
عالم به تیغ دولت و رای صواب‌گیر ۱
کاوس وار تاختنی کن سوی ختن
صد گنج چون خزانهٔ افراسیاب گیر ۲
آباد کرده‌ای همه عالم به عدل خویش
از تیغ خویش خانهٔ اعدا خراب‌گیر ۳
چون بنگری به طالع خویش و دعا کنی
طالع خجسته‌گیر و دعا مستجاب گیر ۴
گه اسب تاز و گاه نشاط شراب کن
گه‌گوی باز و گاه به‌کف بر شراب‌گیر ۵
عالم به تیغ دولت و رای صواب‌گیر ۱
کاوس وار تاختنی کن سوی ختن
صد گنج چون خزانهٔ افراسیاب گیر ۲
آباد کرده‌ای همه عالم به عدل خویش
از تیغ خویش خانهٔ اعدا خراب‌گیر ۳
چون بنگری به طالع خویش و دعا کنی
طالع خجسته‌گیر و دعا مستجاب گیر ۴
گه اسب تاز و گاه نشاط شراب کن
گه‌گوی باز و گاه به‌کف بر شراب‌گیر ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - امام بود محمد، علی خلیفه ی او
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - ای روزگار خورده کم روزگار گیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
