خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که برای سرودن غزل، داشتن طبع لطیف و زبان فصیح ضروری است. همچنین، معشوق در غزل باید سازگار و ممدوح در مدیحه باید بخشنده باشد.
متن دارای مفاهیم ادبی و شاعرانه است که درک آن نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات شعری دارد. این سطح از درک معمولاً از سن نوجوانی به بعد امکان‌پذیر است.
شماره ۷ - نه بس بود که در غزل یار و در مدیح
نه بس بود که در غزل یار و در مدیح
طبعی بود لطیف و زبانی بود فصیح ۱
معشوق سازگار بباید گه غزل
ممدوح مال بخش بباید گه مدیح ۲
طبعی بود لطیف و زبانی بود فصیح ۱
معشوق سازگار بباید گه غزل
ممدوح مال بخش بباید گه مدیح ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - تیر شه را به نظم بستودم
گوهر بعدی:شماره ۸ - زان خط تو که همی بردمد از عارض تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
