خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و هجران سخن می‌گوید. شاعر از درد دوری معشوق و تأثیر آن بر روح و روان خود می‌نالد. او از اشک‌های خونین و رنج هجران یاد می‌کند و بیان می‌کند که روزگار هجران، جان او را می‌سوزاند.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات عاشقانه و غمگین این شعر برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.
شماره ۵۷ - آن که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی
آن که از سنبل نقاب ارغوان آرد همی
عیش او بر چهرهٔ من زعفران کارد همی ۱
هر کجا خواهم که دریابم سبک دیدار او
باز یابم زو که با من سرگران دارد همی ۲
ابر دیدستی که باران بارد اندر نوبهار
دیدهٔ من خون دل را همچنان بارد همی ۳
تا گل وصلش فرو پژمرده در باغ دلم
خار هجرانش مرا در دیدگان خارد همی ۴
روزگار و کار من در وصل او آمد به سر
روزگار هجر او کارم به جان آرد همی ۵
عیش او بر چهرهٔ من زعفران کارد همی ۱
هر کجا خواهم که دریابم سبک دیدار او
باز یابم زو که با من سرگران دارد همی ۲
ابر دیدستی که باران بارد اندر نوبهار
دیدهٔ من خون دل را همچنان بارد همی ۳
تا گل وصلش فرو پژمرده در باغ دلم
خار هجرانش مرا در دیدگان خارد همی ۴
روزگار و کار من در وصل او آمد به سر
روزگار هجر او کارم به جان آرد همی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - آن صنم کاندر دو لب تنگ شکر دارد همی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
