خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و دل‌بستگی به یار خود سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که ای کاش غم و رنج او بر دوشش سبک بود، رازش را فاش نمی‌کرد و همیشه در کنارش می‌ماند. او یارش را به بهشت تشبیه می‌کند و از زیبایی‌های چهره‌اش مانند ماه و یاقوت یاد می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و ادبیات کلاسیک معمولاً به سطح بلوغ فکری بیشتری نیاز دارد.
شماره ۵۳ - گر یار نگارینم در من نگرانستی
گر یار نگارینم در من نگرانستی
بار غم و رنج او بر من نه گرانستی ۱
ور غمزهٔ غمارش رازش نگشادستی
از خلق جهان رازم همواره نهانستی ۲
گویی چو بهشتستی آراسته و خرم
گر دوست به کوی من گه‌گه گذرانستی ۳
ای کاش که قوت من بودی ز دو یاقوتش
تا بر سر او چشمم یاقوت نشانستی ۴
ای کاش که از بزمم غایب نشدی هرگز
تا بزم من از رویش چون لاله ستانستی ۵
رخسار چو ماه او بگرفت ز خط هاله
گر مه نگرفتستی آن خط نه چنانستی ۶
بار غم و رنج او بر من نه گرانستی ۱
ور غمزهٔ غمارش رازش نگشادستی
از خلق جهان رازم همواره نهانستی ۲
گویی چو بهشتستی آراسته و خرم
گر دوست به کوی من گه‌گه گذرانستی ۳
ای کاش که قوت من بودی ز دو یاقوتش
تا بر سر او چشمم یاقوت نشانستی ۴
ای کاش که از بزمم غایب نشدی هرگز
تا بزم من از رویش چون لاله ستانستی ۵
رخسار چو ماه او بگرفت ز خط هاله
گر مه نگرفتستی آن خط نه چنانستی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - بامدادان راست گو تا رخ کرا آراستی
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - نگارا تو دلبند و زیبا نگاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
