خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساس غم و اندوه خود می‌گوید و بیان می‌کند که حتی حضور در باغ، که معمولاً مکانی برای آرامش و لذت است، بدون دیدن معشوق برای او همچون دوزخ است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'دوزخ' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۷ - ناگاه همی زدم من ، ای شمع و چراغ
ناگاه همی زدم من ، ای شمع و چراغ
از شهر به باغ با دلی پر غم و داغ ۱
باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ
دوزخ بود ، ای نگار ، بی روی تو باغ ۲
از شهر به باغ با دلی پر غم و داغ ۱
باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ
دوزخ بود ، ای نگار ، بی روی تو باغ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - جان زخم سر زلف تو گرداند ریش
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - تا ز ابر فراق تو ببارید تگرگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
