خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و ستایش خداوند سخن می‌گوید، اما از جور زمانه و مشکلات زندگی نیز شکایت دارد. او از نداشتن باده و همدمی مناسب گلایه می‌کند و آرزو می‌کند که با بخشیدن باده‌ای، دل غمگینش شاد شود و بتواند آن را با حریفی تقسیم کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده (شراب) ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.
شمارهٔ ۱۴ - الاشعار فی المطایبة الراح مفدمته عنصری گوید
خداوندا همی خواهم که از دل
ترا تا عمر دارم می ستایم ۱
ولیکن از دم جور زمانه
برنجید این دل مانده نمایم ۲
حریف نیم مست امروز ناگه
درآمد بامدادان در سرایم ۳
ندارم باده ، بی زر کم فروشند
ازین غم خون دل شد تیره رایم ۴
مرا گر یک صراحی باده بخشی
کنی شاد این دل انده فزایم ۵
حریفی را از آن یک باده بدهم
به اقبال تو ده بار .........ایم ۶
ترا تا عمر دارم می ستایم ۱
ولیکن از دم جور زمانه
برنجید این دل مانده نمایم ۲
حریف نیم مست امروز ناگه
درآمد بامدادان در سرایم ۳
ندارم باده ، بی زر کم فروشند
ازین غم خون دل شد تیره رایم ۴
مرا گر یک صراحی باده بخشی
کنی شاد این دل انده فزایم ۵
حریفی را از آن یک باده بدهم
به اقبال تو ده بار .........ایم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - آنچه با رنج یافتیش و به دل
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - شادی و بقابادت و زین بیش نگویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
