خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از جشن و بزم پادشاهان جهان سخن می‌گوید که شب و روز به ماه بر کوهان می‌زنند (احتمالاً اشاره به شادی و پایکوبی در جشن‌ها دارد).
این متن دارای زبان شعر کلاسیک و احتمالاً مفاهیم نمادین است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، ممکن است نیاز به توضیح بیشتری دربارهٔ زمینهٔ تاریخی و ادبی داشته باشد.
شماره ۱۱۲ - ز بهر سور ببزم تو خسروان جهان
ز بهر سور ببزم تو خسروان جهان
همی زنند شب و روز ماه بر کوهان
همی زنند شب و روز ماه بر کوهان
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - کنند واجب جذری هم اندر آن ساعت
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - چو بر روی ساعد نهد سر بخواب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
