این متن به موضوعاتی مانند تنهایی و همراهی، بخشش و عفو، فضیلت‌های اخلاقی، و اهمیت عمل نیک اشاره دارد. شاعر تأکید می‌کند که حتی در تنهایی، فرد می‌تواند احساس همراهی کند و برعکس. همچنین، بخشش به عنوان یک ویژگی حکیمانه و برتر شمرده شده است. در ادامه، از مدح و فضیلت‌های فردی سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عمل نیک مهم‌تر از نام نیک است. در پایان، دعایی برای صلاح و افزایش بندگان مخلص بیان شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر دارند که ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۱ - اگر چه تنها باشد همه جهان با اوست
و گرچه با او باشد همه جهان تنهاست
گناه دشمن پوشد چو تیره گشت بعفو
بچیرگی در عفو از شمایل حکماست
عجب مدار ز من گر مدیح او گویم
که هرک گوید جز من بمدح او گویاست
ز فضل و مخبر و منظر بر او گوا بس کن
که آشکارٍۀ مرد از نهان مرد گواست
بسان آب و گیا خدمتش قرار دلست
بلی دل آنجا گیرد قرار کآب و گیاست
مدار نام نکو گرد فضل نیک بود
که فعل نیکو فضلست و نام نیک زکاست
صلاح بندۀ مخلص که دائم افزون باد
و آن کسی که همی نفی جست شد کم و کاست
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
