خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، گوینده از احساس غم و پژمردگی خود میپرسد و پاسخ میشنود که این احساسات به دلیل شادی و سرزندگی معشوق و جدایی از اوست. معشوق توضیح میدهد که گوینده تن اوست و او جان گوینده.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۴ - گفتم که چرا چو ابر خونبارانم
گفتم که چرا چو ابر خونبارانم
گفت از پی آنکه چون گل خندانم ۱
گفتم که چرا بی تو چنین پژمانم
گفت از پی آنکه تو تنی من جانم ۲
گفت از پی آنکه چون گل خندانم ۱
گفتم که چرا بی تو چنین پژمانم
گفت از پی آنکه تو تنی من جانم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - راز تو ز بیم خصم پنهان دارم
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - گفتم که چه نامی ای پسر؟ گفتا: غم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.